Helaas zagen we in het midden en westen van Etosha NP weinig bijzonders. Door de regen waren er ook veel wegen afgesloten. Na hier 3 dagen rondgereden te hebben vonden we het jammer om nu al het park uit te gaan en we besluiten weer terug te rijden naar het oosten. Gelukkig zien we hier gelijk weer veel meer dieren en bijna elke dag zien we wel een leeuw. Veel mannetjes leeuwen dit keer. Er was nog wel een leeuwenfamilie met welpjes gespot maar helaas hebben wij ze dit keer niet gezien. Na Etosha rijden we richting Okahandja, dit is een dorpje waar je mooie souveniers kan kopen . Maar eerst slapen we onderweg in een lodge bij de Africat Foundation. Dit is een non-profit organisatie die zich inzet met het redden van o.a. luipaarden en cheetah’s. Helaas beschouwen sommige veeboeren ze als schadelijk en schieten ze zonder pardon af. Deze stichting ontfermt zich over welpjes waarvan de moeder is doodgeschoten of om katten die ze in een speciale kooi vangen. Bijna 70% van de gevangen dieren worden weer uitgezet op een veiligere locatie. Helaas kunnen welpjes die niet hebben leren jagen van hun moeder niet meer worden vrijgelaten en daar hebben ze een speciaal terrein voor. Hier hebben wij een soort van gamedrive gemaakt en een paar cheetah’s van dichtbij gezien. In Okahandja hebben we weer de nodige houten maskers gekocht. Uiteraard lekker afdingen en de zaklampjes e.d. die we hadden meegenomen waren een goed item om mee te onderhandelen. Exe9n van de verkopers wenstte ons alvast een goed Pasen toe en we keken hem verbaasd aan van ‘hoe bedoel je?’. Blijkbaar was het dat weekend Pasen en dat houdt in dat het op de campings hxe9xe9l erg druk wordt. Dus wij voor de zekerheid bellen naar een camping in Swakopmund (aan de kust) en inderdaad, alles vol. Uiteindelijk zijn we bij een kleine camping uitgekomen waar we de enigen waren en hebben hier 3 dagen lekker gerelaxed (uitslapen en boeken lezen). Gelukkig is de rust weer weergekeerd in Swakopmund. We staan weer op dezelfde camping als vorig jaar (eigen douche en wc op je site, ideaal) en hebben dit keer ook de x93living dessert tourx94 gedaan. . De naam zegt het al een beetje, de woestijn in op zoek naar beestjes. En deze trip is een absolute aanrader. De gids was zxe9xe9r goed en spotte gelijk al een ghekko. Je zou denken, als zo’n beestje over het zand loopt dan zie je ‘m wel. Maar hij zag een kleine verkleuring in het zand, vloog de auto uit en zette het op een graven om vervolgens met een ghekko tevoorscijn te komen. Erg gaaf. Ook een klein spoortje in het zand leverde wat op. Waar elke normale sterveling geen aandacht aan besteedt zag hij een hele kleine x93sidewinder’ (slang) en later vond hij nog een volwassen exemplaar. Ook weer helemaal top! Hij vond ook nog een kameleon die hij ging voeren, erg grappig om de tong van dat beetje uit z’n bek te zien schieten. Dus ik heb weer genoeg foto’s kunnen maken. Het werd weer eens tijd om de olie van de auto te verversen en ik had dat al een keer zelf gedaan dus ik dacht dat lukt me ook wel een 2e keer. Inderdaad stelde het aftappen van de olie weinig voor maar het losdraaien van het filter was een ander verhaal. De vorige keer was het geen enkele probleem maar nu zat hij toch echt muurvast. En het El Cheapo apparaatje wat ik had om filters los te draaien werkte uiteraard niet. Dus er zat niks anders op dan een half uur lopen naar een winkel toe voor een fatsoenlijk stuk gereedschap. Gelukkig kreeg ik een lift de stad in van een collega van de gids van gisteren en bij winkel nr.2 hadden ze gelukkig nog xe9xe9n exemplaar liggen. Hiermee het filter kunnen losdraaien en een nieuwe geplaatst en ik ben heel trots op mezelf want de auto lekt geen olie ) Gisteravond was het eindelijk niet mistig en koud (zit momenteel in een lange broek, overhemd, bodywarmer en hoodie en nog heb ik ‘t koud) en we zijn naar de zandduinen bij Swakopmund gegaan. Na een lekker klimmetje door het mulle zand stonden we 10 minuten later hijgend en puffend boven. Het uitzicht was weer fantastisch en op het juist moment brak het zonnetje door zodat we weer mooie foto’s konden maken. ‘s Avonds lekker uit eten geweest. Morgen gaan we naar de Sossusvlei toe en daarna terug Zuid-Afrika in via de Kalahari, de laatste plek om wild te kijken voordat we terug gaan.

Zowaar is de auto helemaal klaar. De monteur was van 08.00 tot 19.30 bezig geweest en ik hoefde maar x80 100 aan uurloon voor de hele dag te betalen. Waren de monteurs in NL ook maar zo goedkoop. We zijn Kruger NP weer ingegaan maar dit keer helaas geen grote katten gezien, maar ja, het kan niet altijd feest zijn. Na Kruger werd het tijd om naar Botswana te gaan. De grensovergang was weer eens geen probleem en de eerste dag zijn we nata-lodge gegaan en daar ‘s middags lekker in het zwembad gelegen. Het leek erop dat het ging onweren dus we hebben in een safari-tent geslapen. De volgende dag reden we door naar Kasane. Gelukkig zijn ze met wegwerkzaamheden bezig want vorig jaar was een stuk heel erg slecht maar dit keer viel het 100% mee. Natuurlijk weer de nodige olfanten langs de weg gezien, erg bijzonder. Een nadeel van de goede wegen is dat je wel eens te hard wilt rijden en ja hoor, ook hier hebben ze laserguns. Dus 104 km p/u in een 60zone is geen goed idee. Resultaat, ruim x80 100 boete. Gelukkig hoefde ik die niet gelijk te betalen maar op een politiebureau. Tuurlijk doe ik dat…………NOT!! We hadden ons erg verheugd op Chobe NP. Helaas was het nog erg vroeg in het seizoen en het water was nog erg hoog zodat we maar een beperkt aantal wegen konden rijden, zeer jammer dus. Uiteraard hebben we nog wel een boottocht gemaakt. Hier nog wel een aantal mooie dingen gezien maar ja, je gaat snel vergelijken met de vorige keer natuurlijk en het viel een klein beetje tegen. Niet in de laatste plaats omdat het in het begin keihard regende en dit keer bestond het reisgezelschap uit irritante Amerikanen. Om de 10 secondenx94Oh my God, look at thatx94, helaas lag de pepperspray in de auto ) We verlaten Botswana alweer vrij snel en gelukkig worden we bij de grens niet aangehouden voor openstaande boetes : ) We gaan door de Caprivistrip (Noord-Namibixeb) naar Diviundu. Hier hebben we vorig jaar ook een paar lekkere relaxdagen gehad. Dus weer snel het zwembad in en een boekje lezen. We zagen nog xe9xe9n ongenode gast maar daarover straks meer. Na nog een overnachting op Roy’s Camp gaan we 2 dagen later naar Etosha NP. We besluiten net buiten het park te gaan overnachten. Hier is een mooie lodge in de vorm van een fort met een prachtig uitzicht over Etosha. Ook de camping is fantastisch, je hebt je eigen douche en toilet. Na een goede nachtrust werd het tijd om het park in te gaan. De eerste dag zien we weer genoeg wild; zebras, gnoes, giraffes, springbokjes, impalas, veel vogeltjes zoals de scharrelaar en bijeneter (foto’s volgen) en als afsluiter een zwarte neushoorn die twijfelde of hij onze auto ging aanvallen of toch maar weglopen. Gelukkig koos hij voor ‘t laatste. Ook de volgende dag was weer bijzonder. We zijn amper een half uur in het park of we zien een dier de weg oversteken. x93Katx94 roepen we beide in koor, maar welke? Snel de verrekijker erbij en het blijkt een Cheetah te zijn. We zijn gelijk door het dolle heen en kunnen een paar minuten genieten van dit prachtige dier. Alsof het nog niet genoeg is zien we een paar honderd meter verder 2 leeuwen. En aan het eind van de dag nog 3 zwarte neushoorns. Helaas regent het de volgende dag bijna nonstop. Maar we hadden deze dag ingepland om boodschappen te halen (even 200km heen en weer rijden). ‘s Avonds lekkere spaghetti klaargemaakt want elke avond ossehaas van de braai begint ook te vervelen ) We zijn nu in het midden van het park maar helaas nog weinig bijzonders gezien. AFRICAN WILDLIFE Je gaat natuurlijk naar Afrika voor de beestjes. Je hoopt op de Big 5 en wat er verder nog meer rondstruint. Helaas zijn er ook momenten dat je beestjes tegenkomt die je liever niet ziet. Onze ervaring met een olifant is er xe9xe9n van. Maar ja, die zie je tenminste duidelijk. Toen we in Nelspruit waren hebben we een stel ontmoet en besloten om ‘s avonds lekker te gaan braaien. Aan het eind van de maatlijd kletsen we gezellig na totdat zij ineens ‘SNAKEx94 roept en bovenop de stoel gaat staan. Ik sta snel op en kijk achterom. Ik zie op 1,5 meter afstand een grote groenige slang die verdacht veel op een groene mamba lijkt. Ik maak dat ik wegkom want een beet hiervan overleef je niet. Gelukkig gaat de slang snel terug waar die vandaan kwam maar we vonden het allemaal de hoogste tijd om naar bed te gaan, veilig bovenop de auto. In Kruger NP zet ik ‘s avonds de foto’s op de laptop en krijg ineens bijna een hartverzakking als er een groot beest bijna bij mij op schoot kruipt en vervolgens snel de boom inschiet (waarschijnlijk geschrokken van mijn angstkreet). Het blijkt een Bushbaby te zijn (als je niet weet wat dat is even googelen). Helaas lukt het me niet om er een foto van te maken. Zoals ik al eerder zei hadden we ook een ogenode gast in Divundu bij het zwembad. We zitten lekker te praten en ik kijk even opzij naar iets bewegends. Dat bewegends blijkt een slang te zijn (lijkt verdacht veel op een zwarte mamba, ik heb een groot slangenboek bij me en dit is de dodelijkste slang). Ik sla weer eens een kreet en vlieg omhoog de stoel uit. De slang schiet van schrik een halve meter de lucht in en maakt gelukkig dat hij wegkomt. Pheww, ook weer overleefd. Gisteravond liepen we naar een waterpoel bij de camping en er komen 2 kindertjes terug die ons waarschuwen voor een groet slang die daar ligt. Het blijkt om een python te gaan (ongevaarlijk tenzij je een eekhoorn bent). Hier wel een paar mooie foto’s van kunnen nemen. En na het eten hoorden we een beest bij onze auto rondstuinen. Dit bleek een honigdas te zijn. Men zegt dat als hij zich bedreigt voelt dat hij aanvalt richting je kruis. Gelukkig was deze meer gexefnteresseerd in ons etensafval. Leuk joh, al dat wildlife, maar we leven gelukkig nog…………………

Zuid-Afrika deel 2

De vorige keer hadden we door autopech helaas een paar parken overgeslagen. Mt. Zebra NP was daar xe9xe9n van. Hier waren we in 2006 geweest dus de hoogste tijd voor een nieuw bezoek. In 2007 zijn er een aantal cheetahs geherintroduceert. Er lopen er zo’n 26 rond dus vol goede moed gingen we het park in. Behalve cheetahs zijn er ook veel antiloopsoorten, zwarte gnoes en natuurlijk de bergzebras . Ook dit zijn allemaal zeer mooie beestjes alleen waren de meest erg cameraschuw. Gelukkig toch nog een paar foto’s kunnen maken waar ik wel redelijk tevreden over ben. De 2e dag zagen we eindelijk onze eerste cheetahs in het wild. Het waren 2 broers die langzaam aan kwamen lopen en we hebben ze mooi van dichtbij kunnen bekijken.

Na dit park zijn we in 1 dag door Lesotho gereden op weg naar Golden gate NP. Dit is een erg mooi Bergachtig gebied. Ons brood werd bij aankomst van de tafel gejat door een baviaan dus toen werd het maar crackers met tonijn ipv een sandwich, ook lekker.

Na een overnachting in een ander park in de buurt (Cathedral) zijn we rustig aan richting St. Lucia gereden. Dit is een vrij toeristisch dorpje en wij waren er niet echt van onder de indruk. Misschien hadden we wat langer moeten blijven maar daar hadden we geen van beide zin in.

Dus maar weer door naar Swaziland. Ook hier was de grensovergang erg vlot. We gingen overnachten in Mlilwane NP. We kochten een kaart hoe je in het park kon rijden en om 16.00 dachten we nog eventjes een klein tochtje te doen. Verkeerd gedacht. We namen een afslag en vanaf toen werd het serieus 4×4 met een paar lekkere steile klimmetjes. Op de map stond dat het een doorgaande weg was maar zoals wel vaker in Afrika willen bepaalde dingen wel eens niet kloppen. Dus om 18.00 mochten we weer omkeren om dezelfde weg weer helemaal terug te rijden. Not happy. Gelukkig hadden we besloten in het restaurant te gaan eten, dus na een lekker maaltijd en een koud biertje konden we voldaan gaan slapen.

Het vervolg van het x93lierverhaalx94. We zijn naar de Toyotadealer in Nelspruit geegaan om te kijken of het onderdeelgearriveerd was. Tuurlijk niet. Toch voor de donderdag een afspraak gemaakt, de auto moest ook een beurt hebben. Donderdags bleek het onderdeel er inderdaad te zijn maar toen we de auto weer kwamen ophalen bleek de lier niet gemaakt te zijn, ze durfden dat niet aan.

In Nelspruit zit ook een 4×4 winkel en aangezien ik ook nog de achtervering veranderd wil hebben daar maar gevraagd of ze evt. ook de lier konden maken. Hijzelf kon dat niet maar verwees mij weer door naar iemand die dat wel aandurft. Daar is de auto op dit moment dus we zullen zien, maar ik heb het volste vertrouwen erin (serieus!!). Zoals ik al zei wou ik de vering van de auto veranderen. De onderdelen had hij niet op voorraad dus de paar dagen die we moesten wachtten zijn we Kruger NP ingegaan. Binnen een half uur zagen we al 4 volwassen mannetjes leeuwen die ook nog tegelijk gingen brullen……erg indrukwekkend.

De volgende dag zagen we eindelijk ons eerste luipaard van dichtbij in een boom liggen, het geheugenkaartje was weer snel vol )

We hadden van andere mensen gehoord dat er op een bepaald punt ‘s middags ook vaak een luipaard in een boom vlak bij de weg lag en toen we daar naar toegingen zagen we luipaard nr. 2. Helemaal TOP!!!

De volgende ochtend zagen we haar moeder nog eventjes dus dat was luipaard nr 3. op de route die we reden zagen we weinig groot wild maar mijn oog viel ineens op een kameleon die de weg overstak. Dit vinden wij toch wel xe9xe9n van de mooiste reptielen. In het totaal hebben we 4 kameleonen gezien.

De laatste dag was helemaal top. We zagen eerst 6 leeuwen die een giraf aan het eten waren en toen we verder reden hadden we pal voor ons een moeder luipaard met haar 2 (halfvolwassen) jongen. We konden ons geluk niet op.

Als de auto vandaag klaar is gaan we morgen weer naar Kruger, ben benieuwd………..

P.s. De foto’s zijn nog onbewerkt voordat ik hier kommentaar op krijg )

South-Africa 2010

We’ve been here now for 5 weeks and Africa is still beautiful as ever. This time it’s different because it’s summer and so far we’ve only been here in winter. As usual our main goal is to see all the national parks and their wildlife. So far we haven’t been dissapointed. We’ve finally seen our first cheetahs in the wild, seen 6 leopards, many lions and hundreds of other animals. We also had an encounter with a bull elephant. It wanted to rip the snorkel of our car, so I thought it was a good time to get out of his was. We go back to Kruger NP tomorrow for a few days before we head to Botswana. We’ll keep you posted.

Terug in Afrika

Zo de eerst twee weken zitten er al weer op. Onze auto stond er gelukkig nog en alles werkte naar behoren. Na nog even wat gezeur met de verlenging van het carnet te hebben gehad konden we na een paar dagen lekker op weg. We hadden de vorige keer in Malawi een ZA stel ontmoet die vlak bij Kaapstad een bedrijf hebben die o.a. offroad vouwwagens maakt. Ik wou nog een paar dingen aan mijn auto veranderd hebben en hij had al gezegd dat hij dat wel kon doen. Dus hebben we nog een paar dagen bij hun doorgebracht. Na dit alles gingen we richting Oudsthoorn waar een paar mooie passen zijn om te rijden. Het uitzicht was weer schitterend. De volgende stop was Tsitsikamma NP aan de kust, hier waren we in 2006 ook al geweest.
Vorig jaar hadden we problemen met de versnellingsbak wat een Toyotagarage in Port Elizabeth gerepareerd heeft maar toen is na een foute montage wel de lier stuk gegaan. Omdat ze niet het juiste onderdeel haddenen wij toen in tijdnood zaten hebben we gezegd dat we dat dit keer wel zouden laten maken. Zo heaaden ze een half jaar de tijd om het onderdeel te krijgen. De manager wist nog wie we waren en zij dat we over een paar dagen wel terug konden komen. Dit viel ons reuze mee want we hadden we verwacht dat het weer een hoop gezeur zou opleveren. Wij gingen ondertussen naar Addo NP, dit park staat bekend om zijn kuddes olifanten. Na daar ‘s middags een rondje gereden te hebben zonder al te veel  bijzonders gezien te hebben (ja, we zijn verwend) en we weer terug waren op de camping bleek er een mooie mannetjes leeuw in de buurt te liggen. Dus gelijk erop af en een paar foto’s gemaakt. Gelukkig was er een groot hek met schrikdraad tussen mij en de leeuw in.
De volgende ochtend maar weer op pad en we kwamen weer de nodige olifanten tegen. Een eenzame olifant was niet gecharmeerd van ons gezelschap en zetten een schijnaanval in, de hoogste tijd om maar weer door te rijden. ‘s Middags begon het enorm te regenen dus we besloten maar een huisje te boeken. "s avonds lekker Ice Age 3 op de laptop bekeken. De volgende ochtend hadden we ons ontbijt op de veranda met uitzicht over het park en met een poepende olifant voor onze neus.
Het was gelukkig weer droog geworden en we gingen al snel weer op pad. We zagen een groep olifanten bij een drinkplaats en nadat we daar even hadden stilgestaan reden we weer verder. maar niet voor lang. Er liep een enorme olifant ons tegemoet en je kunt dan beter stil blijven staan want dan loopt de olifant rustig langs je heen zonder dat hij van je schrikt en vreemd (lees agressief) gaat doen. Sandra zag dat de olifant in "musk" was, dwz, hij wil maar 1 ding, zich voortplanten. De mannetjes olifanten zijn dan meestal zxe9xe9r agressief en dat wil je dan niet bij je in de buurt hebben. Het was te laat om de auto te keren dus gewoon blijven staan, olifantje loopt wel om de auto heen…………….Niet dus. Hij loopt tegen de auto aan, gaat met zijn slurf over de motorkap en probeert de snorkel (luchtinlaat bij de motorkap) eraf te trekken. Onze hartslag ging van 60 naar 180 in een fractie van een seconde. Ik dacht, oh shit,hier gaat onze auto en heb toen toch maar hxe9xe9l snel de motor gestart en hard weggereden.
Gelukkig liep de olifant gewoon door. In mijn zijspiegel zag een klein autootje heel snel keren op de weg en ook hij maakte dat hij wegkwam.Pfeww, was dat ff schrikken.
Zoals afgesproken meldden we ons een paar dagen later bij de Toyota dealer. De manager zei dat het onderdeel nog niet klaar was en dat dat wel 2 weken kon duren. Na hem eerst even heel duidelijk gemaakt te hebben (met veelvuldig gebrui van het F-woord) hoe ik hier over dacht heeft hij uiteindelijk geregeld dat de onderdelen eind volgende week bij een andere Toyota garage in Nelspruit klaar liggen en dat daar dan de lier gemaakt gaat worden…….wordt vervolgd.

helaas even geen foto’s want dat duurt veels te lang met mijn huidige verbinding, hopelijk over 1,5 week )

We hebben zondag 9 augustus weer voet in Nederland gezet. We zijn eerder naar huis gegaan omdat Zuid-Afrika ‘s nachts toch best kan afkoelen (tot zelfs -7!!!), maar het is daar ook winter. Nu kunnen we hopelijk in Nederland nog even genieten van het mooie zomerweer!

We hebben in Kruger nog heel veel beesten gezien, we kunnen helaas de cheetah nog niet van ons lijstje ‘schrappen’, maar dat komt vast nog wel eens.

De Toyota landcruiser staat veilig in Kaapstad, voor volgend jaar hebben we alweer mooie plannen, maar nu eerst genieten van het mooie Nederland!

Hopelijk zien we jullie gauw!

MALAWI EN MOZAMBIQUE

Na een paar daagjes bij lake Malawi gestaan te hebben (Senga Bay) rijden we door naar Majete nationaal park. Ze hebben hier met behulp van USAID een nieuwe camping gebouwd en het geld gaat naar de leefgemeenschap die daar in de buurt woont. Na een goede nachtrust en een lekkere warme douche rijden we het parkje in. Helaas zien we nagenoeg geen wild dus we blijven er niet al te lang. We hadden al boodschappen gedaan in een voor Malawische begrippen zeer luxe winkelcentrum en we rijden door naar het plaatsje Mulanje. Dit gebied staat o.a. bekend om z’n grote thee plantages. We overnachten bij een golfclub.

Nadat we de volgende dag een toertje gedaan te hebben (lees een wandeling langs de plantages en de bedoeling was een thee "fabriek" in te gaan maar de gids kreeg geen toestemming) rijden we naar een ander NP Liwonde. We werden bij de ingang al gewaarschuwd vooral niet je auto uit te gaan als er olifanten zijn. Later hoorden we ook de reden waarom, de lokale bevolking jaagt de olifanten weg van hun akkertjes met als gevolg dat de olifanten mensen als een bedreiging zien, resultaat, vorig jaar 13 doden. Maar we zijn gelukkig geen aggresieve olifanten tegen gekomen maar wel hxe9xe9l veel tse tse vliegen (kunnen de "slaapziekte"overbrengen) en muggen. Dit park vonden we dus geen succes.

Na weer een klein stukje gereden te hebben komen we uit op een ander plek bij het meer. Hier hebben wij het stel (Arno en Petra) ontmoet met wie we straks door Mozambique heengaan maar daarover later meer.   Na weer lekker uitgerust te zijn rijden we weer terug naar Senga Bay om onze bestelling op te halen. Na lang onderhandelen (met o.a. gebruikte kleding en een hengel) hebben we bij een paar lui een houten replica van onze auto besteld.  We waren aangenaam verrast over het resultaat en de auto krijgt straks zeker een mooi plekje thuis.

Met Arno en Petra hebben we in Mulanje afgesproken dus we rijden weer terug die kant op. De grensovergang naar Moz is een makkie en ook het geld wisselen was geen enkel probleem, je auto wordt gelijk bestormd met mensen die geld willen wisselen.

De 1e avond overnachten we bij een missie gerund door een Canadees, dit blijkt ook de enige overnachtingsplek in de wijde omtrek. De 2e en 3e nacht kamperen we vlak bij een Nationaal park, we wilden het park wel in maar helaas regende het aan 1 stuk door dus laat maar. We moesten ook nog met een veerbootje over en hier kreeg ik bijna een hartverzakking. Toen de veerboot wegvoer stond een hele grote vrachtwagen blijkbaar niet op de rem en rolde naar achteren en duwde bijna mij in ‘t autootje de veerboot af. Gelukkig ging het net goed. 

De kust van Mozambique is erg mooi. Lange stranden met helder blauw water (als ‘t niet regent) en erg schijnt ook veel gevist te worden dus hiervoor had ik ook mijn vliegenhengels meegenomen. Dat er veel gevist wordt werd me al vrij snel duidelijk, alle "locals" gebruiken hele grote netten en vangen alles wat er rond zwemt (ook alle kleine visjes die niet worden terug gezet en liggen weg te rotten in hun boot) met als gevolg dat er weinig te vangen viel (heb ik zo wie zo vaak last van, weinig vangen maar meestal zie ik nog wel vis). Al mijn inspanningen werden beloond met 1 klein visje die echt niet de moeite waard was om te fotograferen. We wilden nog naar een eilandje toe en ons werd verteld dat dat slechts 45 minuten duurde in een traditionele "dohw" (zeilbootje). Na 45 minuten onderweg te zijn wees de "kapitein" naar een klein stipje op de horizon en vertelde dat we daar naar toe gingen. Uhm, hoe lang duurt dat dan nog?????? Een uurtje of 2……fijn, keer maar weer om. Om 2,5 uur heen en 2,5 uur terug in een drijvende wasteil te zitten ging ons net te ver, mede omdat het ‘s middags altijd vrij hard begon te waaien en enige vorm van veiligheidsmaatregelen (reddingvest o.i.d.) hun compleet vreemd is.

Arno en Petra gingen vaak op andere campings staan en we hebben verder weinig meer van ze gezien. Gelukkig viel Mozambique heel goed zelf te doen ondanks alle horror verhalen de we hadden gehoord over hele slechte wegen (300 km met potholes op het totaal van 1500km die we gereden hebben, viel dus heel erg mee) en corrupte politie, 2 x aangehouden en ons werd een fijne dag toegewenst.

We zijn inmiddels weer terug in de beschaving, Zuid-Afrika. We gaan waarschijnlijk eerder terug naar NL maar dat merk je vanzelf wel.

MALAWI AND MOZAMBIQUE

After a few relaxing days at lake Malawi (Senga Bay) we drove further to Majete national park. The park has a new campground sponsored by the USAID and all the money goes to the community. We didn’t see much wildlife in the park so we drove further to Mulange, an area known for its tea plantations. We did a small tour with a guide (just supporting the locals, we could have easily done it ourselves). We camped at the local golf club and spend most of the day reading a book. 

Next stop was Liwonde NP. At the gate we were warned about the elephants in the park. It’s forbidden to get out of the car when you see one and you had to be really careful. Later we found out why, the locals protect their crops from the elephants by throwing stones etc.  at them so they become very aggressive. Last year 13 people were killed by the elephants. Fortunately we didn’t see any elephants but a lot of tse tse flies, which can give you the sleeping disease, and even more mosquitoe.

After the NP we went to an other spot at the lake, Cape mc Clear. This was also a really nice spot. Here we met Arno and Petra, an SA couple, and we’ll go together to Mozambique.

Back to Senga Bay again to pick up our wooden replica of our landcruiser, we were really impressed by the end result. We made a good deal with the guys making the car and we bought some other souvenirs as well. Instead of money they rather have clothing or other stuff, so I ended up paying with some old clothes, pocket knives and a fishing rod.

We drove back to Mulange to meet Arno and Petra to cross the border the next day. The border crossing was again really easy and all the money changers stormed our car as soon as we stopped so changing money was no problem either.

The first night we slept at a mission run by a Canadian. It turned out to be the only place you could sleep around that area.

The next 2 days we stayed at a National Park but unfortunately it rained so we didn’t go in to the park.

The coast of Mozambique is really beautiful, clear blue water and nice beaches (when it’s not raining) and their are a few islands you can visit. We decided to go to an island to walk around and hopefully to do some fishing. They said the boat trip would take 45 minutes. After sailing for 45 minutes in a traditional Dohw the captain pointed to a small speck on the horizon and said that’s the island. Oh??? how long will that take??? Another hours at least!! Not happy so please turn around again, the last thing we want is to spend 5 hours in a floating bath tub in strong winds. So no island and bye bye money : (

I’d read the fishing is really good in Mozambique so that’s why a brought my fly rods with me. The locals also think there is plenty of fish so they put out huge nets and catch everything with fins. All the small fish are also caught but won’t be released again with the horrific result, there’s hardly any fish.

Instead of fishing it would have been much less frustrating to read a book.

We went to some other places along the coast which were beautiful as well.

We’d heard some horror stories about Mozambique, really bad roads, corrupt police, difficult border crossings, but from the 1500 Ks we’ve driven only 300ks where bad with potholes, the 2 times we’re stopped by the police they wished us a safe journey and both border crossings took less then 15 minutes.

We’re back in South Africa now and we want to go home a bit sooner as planned, being winter here it’s to cold to camp.

BOTSWANA EN ZAMBIA

Na een snelle grensovergang rijden we naar Maun in Botswana. De 1e prioriteit is het inwisselen van de travellercheques. Bij banken krijg je er meer voor dan bij een Bureau de Change dus op naar een bank. Helaas is het betaaldag oid want het is giga druk. Maar gewoon voorkruipen werkt prima en na 10 minuten wachten word ik al geholpen. dat gaat lekker vlot dacht ik nog. Maar een mens kan zich vergissen, "We moeten even bellen ivm met de cheques voor goedkeuring". Kortom……2 uur wachten voordat ik m’n geld had dus voortaan alleen nog maar cash mee, gaat veel sneller! We rijden door naar het kantoor van de wildlife parken om de campings in de NP Moremi en Chobe te reserveren. We hadden al gehoord dat je dit eigenlijk ver van te voren moet doen maar ja, als je geen datum kan/wilt vastleggen gaat dat moeilijk. Het kantoor bestaat uit een bouwkeet waar we vriendelijk te woord worden gestaan. Sorry, everything is full!!! Oh, K… Maar naar enig zoeken blijkt er toch her en der een plekje vrij en kunnen we boeken. Hierover later meer. De rest van de dag zijn we bezig met boodschappen en de auto moet een beurt hebben maar dat kan gelukkig direkt. We worden door de gargage de stad ingebracht en spreken een tijd af om ons weer op te halen, de auto zou dan wel klaar moeten zijn. Gelukkig kennen we Afrika een beetje en gaan er ook niet van uit dat de auto dan al klaar is…. we zullen wel zien. We gaan internetten en lopen een beetje rond als bijna enig blanken door het stadje, wel grappig. We worden keurig op de afgesproken tijd opgehaald en verwachtingsvol loop ik naar de auto, ze zijn nog druk bezig. De remblokken (oid) van de handrem zijn versleten en moeten vervangen worden, maar helaas niet op voorraad. De auto wordt rijklaar gemaakt en gestart en de V-snaar begint te piepen, nog eventjes aandraaien. Helaas breekt het boutje en we moet vervolgens 2 uur wachten totdat dit probleem is opgelost en de volgende dag terug komen voor een nieuw boutje, die moesten ze nog zoeken….fijn NOT! De volgende dag het nieuwe boutje erin gezet en we kunnen op weg. We gaan eerst naar Moremi toe, binnen een uur zien we al onze eerste mannetjes leeuw die bij een halfopgegeten jonge giraffe zit, paar mooie foto’s van gemaakt.  Voor de rest weinig bijzonder wild gezien. Moremi heeft 4 "campings" waar verder geen hekken omheen zitten en al het wild gewoon rond kan lopen. We konden maar op 1 camping staan want de rest zat vol volgens het kantoor. Nou had ik al begrepen van een aantal sites en mensen die we gesproken hebben dat de mensen op het hoofdkantoor geen flauw benul hebben wat ze eigenlijk doen en er is geen communicatie tussen de campings en het kantoor. Met als gevolg dat campings vaak amper vol zijn. Zo ook de camping die wij niet konden boeken maar waar we verder prima geslapen hebben terwijl de helft van de plekken leeg waren. Dit was ook het geval op de andere campings waar we waren. We hebben een "sunset cruise"gedaan, in een bootje de delta op. We hadden hier iets meer van voorgesteld en het viel eigenlijk behoorlijk tegen. We rijden terug naar Maun en maken een rondvlucht over de Okavanga Delta. We zien olifanten en giraffes vanuit het vliegtuig, erg mooi Na een wat teleurstellend Moremi zijn we naar een "birdsanctuary" gegaan waar je ook kunt kamperen. Het aantal vogeltjes viel helaas tegen, het verkeerde seizoen en de camping was ook niet om over naar huis te schrijven, maar goed TIA (this is Africa). We rijden (5 juni) naar Kasane en vinden een leuke camping. We kunnen pas op 7 juni naar NP Chobe want dan hebben we een reservering voor de camping. We maken nog wel een dagtrip en een boottocht. Gelukkig zien we hier wel veel wild en tijdens de boottocht kwam er een olifant aan die op een metertje van Sandra de boot ging bekijken/snuffelen.  MMMmmmm, onze ervaringen met olifanten zijn niet allemaal goed te noemen dus ‘t was best wel ff spannend. De 7e en 8e zijn we in het park en op Sannie’s verjaardag zien we 2 leeuwinnen met 3 welpjes, erg leuk. Minder leuk was de baviaan ‘s avonds die probeerde Sandra de stuipen op ‘t lijf joeg en ons eten probeerde te pakken. Gelukkig heb ik een goede katapult, dus die bleef verder uit onze buurt. Het begon ‘s nachts ook giga te onweren en hierdoor beide de halve nacht wakker gelegen, niet fijn dus. De volgende dag weer terug naar Namibixeb gegaan, de bedoeling was om bij een lodge te gaan vissen maar je raadt het al, ook hier regen en onweer dus de volgende dag maar naar Zambia. We hadden de nodige horror verhalen gehoord over de grensovergang naar Zambia, hxe9xe9l lang wachten en een hoop ander gezeik dus we waren hierop voorbereid. Tot onze verbazing worden we overal gelijk geholpen en een uurtje later en US$ 260 lichter staan we weer buiten. We gaan bij het plaatsje Livingstone proberen travellercheques om te wisselen maar dit lukt niet, dan maar cash. Op straat lopen tientallen lui die geld willen wisselen. Dit wordt enorm afgeraden omdat ze je proberen op te lichten. Ik probeer het toch en als we een prijs zijn overeengekomen zie ik dat hij behendig snel een paar biljetten uit het stapeltje verwijderdt en in z’n zak stopt. Ik zeg vriendelijk dat ik die er toch echt bij wil. Uiteindelijk ik m’n geld en hun tevreden. We gaan naar een camping die door een Fries gerund wordt. Omdat het nog steeds slecht weer is besluiten we in een huisje te gaan slapen. We ontmoeten hier een ouder Zwitsers stel Juerg en Erica. De volgende dag gaan we met hun naar de Victoria watervallen.  Dit is vrij indrukwekkend. We lopen rond en worden zeiknat van het water, gelukkig hebben we goede waterdichte zakken voor de camera’s. We besluiten om met de Zwitsers een paar dagen verder te rijden en gaan naar South Luwanga NP. Dit is 2 dagen rijden vanaf Livingstone. Hier overnachten we op een camping die ook door een NL stel gerund wordt. We worden wel gewaarschuwd dat ook hier het wild vrij rondloopt en ‘s avonds krijgen we bezoek van een aantal olifanten. De bewakers proberen ze weg te jagen maar ze zijn niet echt onder de indruk. Midden in de nacht schrikt Sandra wakker van een olifant die wel hxe9xe9xe9xe9xe9xe9l dicht bij onze auto staat. maar gelukkig gaat alles goed, we hebben al ons fruit afgegeven want het zou niet de 1e keer geweest zijn dat een olifant een auto beschadigt om bij fruit of ander etenswaar te komen. De volgende ochtend rijden we het park in, de entree is vrij hoog US$ 75 per dag voor ons tweetjes met eigen auto. De Zambianen hebben vrij goed door dat bij de blanken het meeste te halen valt en maken hier dankbaar misbruik van. Het park staat bekend om een grote populatie luipaarden.  Helaas zien wij er geenxe9xe9n en ook de "gamedrives" (met een gids het park in) hebben geen geluk. De volgende dag houden we een relaxdagje en ik bekijk met Juerg de toestand van mijn accu’s omdat m’n metertje vrij snel leeg aangeeft terwijl normaal gesproken ik de koelkast minimaal 3 dagen kan gebruiken zonder dat de accu’s opgeladen hoeven te worden. Er blijkt 1 accu stuk te zijn, die ga ik binnenkort wel weer vervangen. De volgende dag nemen we afscheid van de Zwitser die weer richting de Vicfalls afzakken. Wij gaan een dag later nog weer het park in maar helaas, geen poezebeesten. We besluiten om nu naar Malawi te gaan, de grensovergang is een makkie. We rijden en en eerste wat ons opvalt is de gigantische hoeveelheid mensen die hier langs de weg lopen. We rijden door naar Lake Malawi waar we een paar dagen gaan relaxen. Ze zeggen dat Malawi "the warm heart of Africa" is en dat is ook echt zo. De mensen zijn hier echt heel vriendelijk! Malawi is ook het land van de houtsnijwerken dus we hebben heel wat leuke souvenirs kunnen kopen! We hebben een stel ontmoet en met z’n vieren gaan we door Mozambique rijden.

BOTSWANA AND ZAMBIA

After a quick crossing at the border we enter Botswana. Our first priority is changing money. The banks give a better rate than the bureau de change so I go to the bank. It’s really busy inside (payday) but I only had to wait for 5 minutes. I want to change traveller cheques so they have to call to approve the transaction. To make a long story short, it took 2 hours to get my money, next time I bring cash only! Next we go to the head office of the National Parks Moremi and Chobe to book the campings. According to the ladies everything is booked, mmmmmmmmmm…. But after a few minutes double checking there is a site available at one of the campground. We’d already heard that the people in the head office don’t know what is going on at the camping grounds so when we entered the parks we just looked for a site ourselves. This wasn’t hard because only half of the sites were occupied. Moremi was a bit of a disappointment, we didn’t see that may animals. The highlight was a big male lion resting near his pray, a young giraffe. We also did a boat "sunset" cruise but again, no animals (we thought we would see many hippos). Chobe was really nice, we saw may elephants and some were really close by. Just sit still and do nothing, that’s the best thing you can do. We also did a scenic flight over the Okavanga Delta and we saw elephants and giraffes…cool! After the NP in Botswana we drove to Zambia. We’d heard stories about the dramas at the border crossing, long waits etc.  But ours went pretty quick but going to Zambia is expensive; US$80 p.p. for the visa, car insurance, road tax, carbon tax, some council fee so in the end we spent US$260. We tried to change traveller cheques but they didn’t accept them so i changes money on the street where they tried to scam me but that didin’t work so I got all the money I was supposed to get. We went to the Victoria waterfalls, very impressive!!! We meet a Swiss couple who are touring around in their own car and we decide to spent a few days together. We drive to South Luanga NP. We stay at a lodge run by a Dutch couple. The campground is next to the river where we can see hippos. A night a few elephants pay us a visit. I was sleeping when Sandra woke me up saying a elephant was standing next to the car.  Luckily we’d put our bananas in the fridge at the bar so the elephant didn’t destroy our car (happened to other people). Entrance to the park was really expensive, US$75 for the 2 of us, the Zambians realise they get more money from white people then their own so tourist pay a lot of money. The park is known for its large population of leopards but of course we didn’t see any. We’re know in Malawi at lake Malawi where we going to relax for a few days. People say Malawi is the warm heart of Africa and it truly is, the people are very friendly over here! Malawi is also the country of woodcarving so we bought some really nice souvenirs to take home!!! We met a nice couple in Malawi and together we drive through Mozambique.